14 Haziran 2021 Pazartesi 23:29:08

Bir insan ömrünü neye vermeli?

Paylaş

 İlk gençlik yıllarımda severek dinlediğim sanatçılardan biriydi Hasret Gültekin...

 

Ve icra ettiği eserlerin arasında en sevdiğim...

 

Zülfü Livaneli’nin sözlerini yazdığı...

 

“Bir insan ömrünü neye vermeli” İsimli Türküsü’ydü...

 

* * *

 

Bir insan ömrünü neye vermeli

Harcanıp gidiyor ömür dediğin

Yolda kalan da bir yürüyen de bir

Harcanıp gidiyor ömür dediğin

 

Yüreğim ürperir kapı çalınsa

Esleyen yelimden hile sezerler

Künyeler kazınır demir sandıkta

Savrulup gidiyor ömür dediğin

 

Dışı eli yakar içi de seni

Sona eklenmeli sözün incesi

Ayrılık gününü kör dereleri

Bölünüp gidiyor nehir dediğin

 

Bir insan ömrünü neye vermeli

Para mı onur mu taş dikenli yol

Ağacın köküne inmek mi yoksa

Çırpınıp duruyor yaprak dediğin

 

* * *

 

Artık 50’li yaşlara yaklaştığım şu günlerde...

 

Aklıma geldikçe tekrar tekrar dinlediğim bu Türkü’nün...

 

Beni bir başka etkilemeye başladığını hissediyorum...

 

* * *

 

Bir insan ömrünü neye vermeli?

 

Bir insan ömrünü neye vermeli?

 

Bir insan ömrünü neye vermeli?

 

* * *

 

Ve düşünüyorum...

 

Yolda kalan da bir yürüyen de bir...

 

Harcanıp gidiyor ömür dediğin...

 

* * *

 

Kral da olsak...

 

Padişah da olsak...

 

Adsız sansız bir insan da olsak...

 

Bu dünya hiçbirimize baki değil...

 

* * *

 

Ama herhalde en acınası insan...

 

Eline büyük yetkiler...

 

Büyük güçler geçtiği halde...

 

Ülkesine verdiği büyük hizmetlerle...

 

Ulusunun tarihinin altın sayfalarında onurlu bir yere talip olmak yerine...

 

Gözü doymaz bir servet hırsına kapılan...

 

Ve çıkmaz yollara sapan insanlardır...

 

* * *

 

Onlar...

 

Bugün için...

 

Güç ve kudret sahibi olabilirler...

 

Bu güç ve kudretin doyumsuzluğuyla...

 

Daha fazla güç, daha fazla iktidar, daha fazla servet peşine koşmaktan...

 

Harap ve bitap düşmüş olabilirler...

 

* * *

 

Bu güç ve kudreti tehdit ettiğini düşündükleri herkese karşı...

 

Hoyrat, zalim, kıyıcı olabilirler...

 

Ve bu sayede hedeflerindeki insanları sindirebilirler...

 

Ama vallahi de...

 

Aslında zavallı insanlardır...

 

Maddenin esiridirler...

 

* * *

 

Bir de yoklukla sınanıp...

 

Çareyi boyun eğmekte...

 

Küçük günlük çıkarları için kıvrım kıvrım kıvranmakta...

 

Ağzı olup konuşmamakta...

 

Kulağı olup duymamakta...

 

Gözü olup görmemekte bulan insancıklar...

 

Yaşanmamış...

 

Heba edilmiş ömürlerin sahipleridir...

 

* * *

 

Bu dünyada gerçek anlamda sahip olduklarınız...

 

Ancak ve sadece...

 

Ölürken mezara götürebildiklerinizdir...

 

* * *

 

Günün sonunda en büyük servet...

 

Çocuklarınıza devrettiğiniz temiz bir soyisim...

 

Ve imkanını bulmuşsanız halkınıza, insanlığa ettiğiniz hizmetlerdir...

 

* * *

 

Son günlerde ülkemde yaşanan tartışmalar...

 

Kirli ilişkiler yumağından ortaya saçılanlar...

 

Herhalde beni tüm bunları düşünmeye itti...

 

* * *

 

Bir insan ömrünü neye vermeli?